Kenmerken bij het kind en/of de jong-volwassene zijn (deels leeftijdsafhankelijk) over het algemeen;

• Plotselinge, onverklaarbare afwijzing: van één ouder. 

• Zwart-wit denken: de ene ouder is 100% goed, de andere 100% fout, zonder gemengde gevoelens. 

• Overgenomen taalgebruik: gebruikt te volwassen, ingestudeerde of negatieve woorden (bv. "mijn vader is een narcist"). 

• Wankele argumenten: zwakke, onzinnige redenen voor de afwijzing. 

• Loyaliteitsgedrag: extreem loyaal aan de ene ouder, afwijzing van de andere. 

• Geen schuldgevoel: geen berouw over het afwijzen van de ouder. 

• Afwijzing van de familie: ook de grootouders, ooms, tantes etc. worden afgewezen. 

• Psychosomatische klachten: buikpijn, hoofdpijn zonder medische oorzaak. 

• Verantwoordelijkheidsgevoel: voelt zich verantwoordelijk voor het welzijn van de ouder.