Een oprechte vraag. Hoe gaat het nu met je?
Is het zo opgelost of zijn die losse eindjes er nog als je goed kijkt? Is er rust of is die rust afhankelijk van hoe dik en dicht de deur is die je hebt gesloten?
Ik spreek maar even vrij in de wetenschap dat je dit bericht dezelfde weg kan wijzen als die je bent ingeslagen: het negeren, afbreken, verzwijgen, alles op het bordje van de ander leggen en niet in volwassenheid en vrijheid aan jezelf gegund naar je eigen rol in dit alles kijken. Want is dit niet een probleem van elkaar - elk ander?
>>> Aan wie het betreft een berichtje:Wanneer er sprake is van misbruik, geweld, mishandeling, incest bescherm je je kinderen voor datgene waar jij van weet en wellicht zelf onder geleden hebt. Dan geldt uiteraard dit bericht niet voor jou en verdien je steun en respect!
Ook die van mij.
Bonusbericht voor de ouders
Kun je uitleggen en verantwoorden dat JIJ een besluit hebt genomen waardoor je je kind(eren) een opa en/of oma hebt onthouden? Hopelijk had je kind/hadden je kinderen nóg een opa en oma. Hoe weet een kind anders wat het is om een grootouders te hebben?
Realiseer je je voldoende wat je je eigen kind(eren) onthouden hebt? Uiteraard zijn er omstandigheden zoals zedendelicten, verslaving, fysiek geweld die alleszins rechtvaardigen dat je een relatie verbreekt. Die omstandigheden laten we hier buiten beschouwing. Het gaat hier om jouw eigen moverende redenen om opa en oma uit de familielijn te verbannen met alle generationele consequenties van jouw beslissing.
Fijn dat je verder leest en al hier bent.
Even onder ons:
Je ontzegt je kind(eren) een directe relatie met grootouders omdat jij het nodig vindt de relatie te verbreken voor jouzelf. Het gevolg van jouw besluit het contact met je ouder(s) rigoureus te verbreken heeft als consequentie dat je kind(eren) een opa en/of oma zal moeten missen. Een opa en/of oma die het kind wellicht graag hadden leren kennen, opa en oma die in de meeste gevallen een zeer positieve, liefdevolle, beschermende en waardevolle aanvulling zijn in het leven van het kind. Wanneer het kind voldoende besef gaat krijgen van het ontbreken van opa/oma, komen er vragen. Wat zal daarop als ouder je antwoord zijn?
Er valt een plek leeg in de familielijn. Er wordt een relatie afgebroken en het kleinkind krijgt een boodschap mee, al dan niet verborgen, over de grootouders die een heel eigen leven kan gaan leiden bij het kleinkind. En het kan niet worden besproken, niet worden uitgelegd. De lijn van de liefde is eenzijdig door jou voor een ieder afgesneden.
En wat jij leert aan je kind;
- hoe om te gaan met verschillen in mening, in geloof, in gedrag.
- Je draagt aan je kind over en leert je kind hoe om te gaan met "anders" of met je ergernis, je boosheid. Je leert je kind af te kappen, uit te sluiten. Dit heeft ongetwijfeld impact op hoe je kind om zal gaan in zijn of haar leven met relaties of problemen.
Een oprechte vraag. Hoe gaat het met je?
