Opgroeiend kind

Wanneer een kind naar de middelbare school gaat, meerderjarig is, op zichzelf gaat wonen, zien we meer factoren die een rol spelen.

Denk hierbij aan de invloed van een vriend, vriendin, broer of zus die hun eigen zienswijze hebben. 

Of het netwerk waarbinnen de jong-volwassene zich beweegt.

We hebben het hier dus over de gezinssituatie waar de balans scheef is gegaan, verstoord of verbroken en hoe de omgeving van het kind hierop reageert.

Familie wil veelal de "lieve vrede" bewaren en/of is zelf bang om de eigen relatie met de verstoten ouder te verstoren. Daarom zie je vaak dat ze óf het zwijgen ertoe doen óf juist (daardoor) de visie en redenen voor ouderverstoting bevestigen zonder hier zelf achter te staan.

Aandacht schenken aan de jongere in de vorm van doelgerichte verkennende vragen of acties, zoals nuanceren, relativeren of bemiddelen in het kader van herstel van de relatie worden vaak nagelaten. Komt dat voort uit angst of is het slappe hap, lafheid, onverschilligheid?

Dat is een vraag waar zowel de verstoten ouder als wellicht ook het netwerk al vaker heeft nagedacht. Het gaat hier uiteraard om verbinding, iets waar in het grote geheel de samenleving gebrek aan lijdt.

Wanneer je voor jezelf de vraag beantwoord hebt, kun jij de volgende stap zetten; kan jij iets bijdragen om de verstoorde relatie te helpen herstellen? Het maakt niet uit of het iets groots of kleins lijkt te zijn. 

De tijd die voorbijgaat terwijl mensen geen contact meer hebben is geroofde tijd. Het komt nooit meer terug, reden te meer om iets meer te doen dan niets.

#schrijven #parentsupport #context