Als ouder ben je niet volmaakt maar ook geen misdadiger. Dit is nu wat er gebeurt in gezinnen: kinderen die hun ouders bekijken vanuit hun gezichtspunt die heden ten dage via media en filosofieën wordt versterkt met informatie ver van alle normen en waarden die we als ouders juist onze kinderen wilden meegeven en nastreefden.
Ouders worden beoordeeld op een manier waarmee hun bedoelingen, hun waarde als mens en hun voorgeschiedenis buiten beschouwing worden gelaten.
Kinderen wordt vertelt, via verschillende kanalen, dat breken met hun ouders de oplossing is, dat daar hun heling in ligt. In sommige situaties waar sprake is van misbruik en mishandeling kan dat gelden.
Wat te denken van de hausse aan berichten waar ouders als narcistische misbruikers worden weggezet als onderbouwing van de keuze voor een breuk?
Er heerst een ware epidemie van gesloopte relaties vaak met goedkeuring van de omgeving. Heling vind je niet door een breuk, scherven en afstand, wel door herstel.